Galerie Peter Leen homepage archief kunstenaars
Willem G. van de Hulst
schilder - schrijver - beeldhouwer
4 juni 1917 - 27 juli 2006
Op zijn 14e verjaardag in 1931 krijgt Willem van zijn vader een verfdoos. Hiermee is zijn bestemming definitief bepaald.
W.G van de Hulst senior, dé bekende kinderboekenschrijver vraagt zijn zoon de boeken te illustreren.
Het werden tot de beginjaren '60 meer dan 11.000 tekeningen en honderden boekomslagen.
Zijn vader overlijdt in 1963 en daar eindigt zijn illustratorschap.
Vanaf dat moment kan hij zich volledig wijden aan zijn eigen 'vrije' werk, schilderen en beeldhouwen.
Tussen 1934 en 1939 studeert hij aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten te Amsterdam.
In 1988 heeft Van de Hulst een grote expositie in het Singer Museum te Laren,
opgebouwd rond zijn achtluik, het 'Metro Project', schilderijen met afmetingen van 170 x 170 en 170 x 300 cm,
aangevuld met 'De Reizigers', een beeldengroep in brons.
'Ondergrondse'
olieverf op linnen, 80 x 110 cm, 2003
'De Reiziger'
olieverf op linnen, 200 x 150 cm, 1993 (verkocht)
'De Weduwenaar' (derde versie)
olieverf op linnen, 150 x 100 cm, 2005
'Pierrot'
olieverf op linnen, 100 x 70 cm, 1967
'Goed gesprek'
brons, hoogte 40 cm
'Moeder met drie kinderen'
brons, hoogte 115 cm
brons, hoogte 90 cm
'De Lek bij Wijk bij Duurstede'
pastel, 70 x 50 cm, 1976
niet te koop
WG.
Een bijzonder kunstenaar, als mens soms niet te peilen.
Overleden in z’n slaap,
alsof hij zich met de regie bemoeid heeft!?
Ik hoop voor hem dat hij geglimlacht heeft.
Als kunstenaar heb ik hem hoog zitten.
Zijn schilderijen vaak zwaarmoedig en eenzaam in beeld,
de bronzen beelden prachtig levensecht!
Rillingen over mijn rug toen ik voor de eerste keer
zijn meesterwerk ‘De Metro’ in zijn ‘ondergrondse’ zag hangen.
Ik heb er daarna nog menigmaal voor gestaan.
Blij dat ook mijn kinderen daar geweest zijn.
Tranen bij het zien van het relatief nog jonge schilderij
‘Fata Morgana’ uit 2002.
Verbijsterend mooi het verhaal van de smid Kamenov.
Herinneringen aan momenten die ik samen met hem heb beleefd
zal ik koesteren.
Charmeur, vrouwenversierder, meesterverteller,
‘Artiste Peintre’.
Hij wilde ouder worden dan zijn vader, ook dat is hem gelukt.
Zijn laatste schilderij ‘De verloren zoon’ spreekt boekdelen.
met respect, Peter Leen
4 augustus 2006.
Willem van de Hulst
Ik kan me niet meer exact herinneren wanneer we voor het eerst werk van Willem van der Hulst zagen,
maar het moet bij Peter in de galerie geweest zijn. Vrij in het begin. Vreemde fascinerende schilderijen.
Mensen in grote ruimtes, met gedempt licht, ongemakkelijk weergegeven, bonkig, hoekig, eenzaam,
wachtend. Van een afstand lijken de doeken nagenoeg monochroom maar de verfhuid is complex als
een landschap. Niets herhaalt zich. Kleine plakjes verf zijn op het doek gedrukt, ribbeltjes, bobbeltjes,
en dan weer vele malen overgeschilderd. Nergens is een penseelstreek te herkennen. De doeken
stralen een soort iriserend licht uit waarvan op een reproductie helaas niets overblijft. Het eerste werk dat
we kochten is eigenlijk niet eens kenmerkend voor zijn oeuvre: vloedlijn uit 1993. Een mooie heldere dag
aan het strand. Je kunt de zeelucht ruiken. Natuurlijk schuift er net wel een wolk voor de zon, typisch Willem.
Ik ken eigenlijk geen schilderij dat de atmosfeer van een goede wandeling op een zonnige dag aan de
Nederlands kust zo goed treft. Een paar jaar later kochten we de Reizigers, een groep van drie beelden
die centraal staat in 'Metro', van der Hulst’s hoofdwerk. Drie stadsmensen, van twintig jaar geleden, hun
kleren al een beetje uit de mode. Ze staan daar zo hoogstens een minuut bij elkaar, op weg naar elders.
Ze kennen elkaar niet en zullen elkaar ook nooit meer ontmoeten: de vrouw met het dophoedje, over
haar bontkraag turend, de zelfverzekerde zakenman met sjaal werkt misschien in de reclame: de lange
slungel die een beetje op Willem zelf lijkt is handelsreiziger, zo stellen wij ons voor.
Zo wachten ze daar in onze tuin, in regen en wind, bij nacht en ontij, in mist en sneeuw, glinsterend van
de dauw of bedekt met rijp op de vroege ochtend.
Pieter Adriaans,
Kockengen.
'De Reizigers', 3 x brons, hoogte 115 cm, in particuliere collectie